Anthemaar

Witajcie kochani, niezmiernie się cieszę, że znalazłam to forum. Napiszę kilka słów o sobie i moim modelu odżywiania. Postaram się streścić

Na wegetarianizm przeszłam stosunkowo niedawno (w czerwcu zeszłego roku), mimo to, czuję się jakbym była wegetarianką od zawsze. Niedługo po wykluczeniu mięsa zaczęłam dążyć do ograniczenia nieekologicznego nabiału. Myślałam akurat o weganizmie, kiedy zobaczyłam na You Tube wykład na temat diety witariańskiej i witariańskiej "filozofii żywieniowej". Zaciekawiona, spróbowałam kilku dni na 100% raw, czułam się bardzo dobrze, niestety nacisk ze strony rodziny nie pozwolił mi przeprowadzić planowanych dwóch tygodni na surowiźnie. Wegetarianizm (z bólem) jakoś zaakceptowali, witarianizm był zbyt radykalny. Postanowiłam nieco "złagodzić" jego postać i wprowadzić proporcje 50 na 50 (raw plus gotowane). Obecnie, z racji faktu, że trwa rok akademicki i mieszkam daleko od domu, zwiększyłam udział surowizny w diecie, nikt mnie nie strofuje, jedynie współlokatorki dziwnie spoglądają na moją półkę w lodówce

Co do żywności ekologicznej: robię wszystko co mogę, żeby przynajmniej część produktów miała certyfikaty, niestety nie stać mnie na żywienie się wyłącznie najlepszymi rzeczami. Domyślam się, że to nie rzadki problem.

Jeżeli chodzi o moje przekonania dotyczące samego witarianizmu: wierzę, że żywność nieprzetworzona jest zdrowsza od przetworzonej, nie wierzę, że żywność poddana obróbce termicznej jest zabójczą trucizną, nie wierzę, że witarianizm sam w sobie czyni człowieka lepszym, wierzę, że witarianizm pomaga rozwinąć "świadomość ekologiczną", że daje energię do działania, poprawia nastrój, uwalnia od wielu chorób cywilizacyjnych i wspiera dążenie do rozwoju tak fizycznego jak i duchowego.

Pozdrawiam Was

Witaj serdecznie,
myślę, że mamy podobne doświadczenia, ale o sobie zdążyłam już wystarczająco wiele napisać na forum. Uśmiecham się pod nosem na "dziwne spojrzenia współlokatorek na półkę w lodówce". : )
Najważniejsze to żyć w zgodzie ze sobą, czuć radość z jedzenia i nie krzywdzić siebie. Nie wolno wypominać sobie, żałować tego, że nie zawsze udaje się jeść według idealnego planu. Skrajne poglądy bywają szkodliwe.
Nie mogę się powstrzymać od pytania -Twój nick kojarzy mi się z muzyczną Anathemą. Ma coś wspólnego?
Pozdrawiam!

Nie, ten nick jest kompletnie przypadkowy, właściwie nie wiem co mnie zainspirowało
Cóż, półka jak półka, bardzo... surowa. No i kompletny brak typowych elementów studenckiego menu. Za to dużo "ziarna dla ptaków" (muesli), warzyw, owoców, tofu i innych niejadalnych rzeczy. Socjal bardzo ucierpiał przez mój sposób odżywiania, eh... Co z tym robić? Edukować społeczeństwo? Sama nie wiem.