OGÓREK

Ogórek pochodzi ze starożytnego Iranu i znany jest od około 7000 lat, do Polski przybył przez Bizancjum i Rosję. I tutaj właśnie, w naszym kraju doczekał się uznania, jakie mu się należało.

Wielu znanych ludzi darzyło ogórki wielkim szacunkiem. Juliusz Cezar twierdził, że nie ma nic bardziej orzeźwiającego jak ogórki, sok z ogórków darzył zaś szczególnym uznaniem, wierząc, że ma on istotny wpływ na inteligencję i temperament. Arystoteles polecał ich stosowanie w kuchni żonom, które miały mało namiętnych mężów, by ich mężowie byli silni, żwawi i jurni. W Polsce, za panowania Zygmunta Starego, najgorętszym orędownikiem tego warzywa był Sebastian Freitag z klasztoru cystersów, który leczył ogórkami „zarazę morową”. W średniowieczu zaś był to najlepszy środek na gorączkę. Wierzono, że wystarczy włożyć ogórek do łóżka gorączkującego dziecka, a warzywo gorączkę wypije.

Same w sobie ogórki nie posiadają jakichś niezwykle istotnych ilości witamin, w większości składają się z wody. Oczywiście znajdziemy w nich niewielki ilości witaminy C, A, B, E, kwasy organiczne, sole mineralne i cukry. Jednak jest pewna wada, ogórek zawiera również enzym askorbinowy, który niestety neutralizuje witaminę C, z tego też powodu nie powinno się np. mieszać ze sobą ogórka z pomidorem, bo pomidor traci znacznie w tym „związku”. No i jeszcze jedna wada, ogórek jest ogólnie ciężkostrawny dla osób o wrażliwym żołądku, co uniemożliwia jego spożywanie w dużych ilościach. Takim osobom zaleca się przed spożyciem ogórek osolić i odczekać, aż zmięknie. Łatwiej strawne są ogórki kiszone czy małosolne niż surowe.

Niezastąpione możliwości i właściwości ogórka odkryto w ramach produkcji kosmetyków wszelkiego rodzaju – maseczek, mleczek, toników, kremów, żeli itp. A to z uwagi na kojąco – chłodzące właściwości ogórka. Był on stosowany na cerę już od dawien dawna. Maseczki z plasterków ogórka, tonik z soku z ogórka, czy balsam z miąższu ogórkowego to tylko niektóre z naturalnych form zastosowania ogórka dla poprawienia stanu skóry. Wyciąg z ogórka działa lekko ściągająco i oczyszczająco, dlatego często jest składnikiem kremów dla osób z cerą tłustą lub mieszaną.

Jeśli chodzi o kwestie leczenia, to lekarze na dziś dzień na pewno potwierdzają, że picie soku z kiszonych ogórków leczy wrzody, bo właśnie w wodzie po kiszonych ogórkach znajdują się bakterie, które wywierają dobry wpływ na florę bakteryjną jelit stąd zalecany np. przy robaczycy jelit, jak również przy nadkwasocie.

Ogórki cenione są nie tylko ze względu na smak, ale i zawartość wielu związków o charakterze zasadowym, co korzystnie wpływa na trawienie i odkwasza organizm. Zwłaszcza osoby na diecie odchudzającej powinny włączyć go do codziennego menu. Oprócz tego, że odchudzają, ogórki przyczyniają się do szybszego usuwania toksyn z organizmu, działają moczopędnie, oczyszczając organizm. Ogórki i wyciśnięty z nich sok łagodzą uporczywy kaszel, uspokajają system nerwowy i działają przeciwzapalnie. Odwar z nasion ogórka służy jako środek obniżający gorączkę. Sok ze świeżych ogórków ułatwia usuwanie z organizmu kwasu moczowego, łagodzi bóle stawowe, jest pomocny w stanach zapalnych zębów i dziąseł. Posmarowanie sokiem opryszczki i miejsc po ukąszeniu owadów łagodzi ból. Sok wyciśnięty ze świeżego ogórka leczy, doskonale oczyszcza, wzmacnia i wybiela skórę, jest odpowiedni dla cery bardzo wrażliwej ze skłonnością do wyprysków.

Przez cały rok mamy dostęp do ogórków szklarniowych, jednak te najlepiej nadają się jedynie na kanapkę lub mizerię. Nieporównywalne jednak pod względem walorów smakowych są ogórki gruntowe na które czekamy cały rok. Nadają się do wszystkiego, ze wszystkim smakują, można je nawet zagryzać same, obrane i ewentualnie lekko osolone.