Agnes

Witaj Agnes

Powodzenia życzę.... raw jest na prawdę cool... ja przeszedłem z dnia na dzień, wcześniej nawet zdarzało mi się zjadać padlinę

Ponoć każdy inaczej reaguje, na pewno musisz się przygotować na cuda energetyczne ale także na gorsze samopoczucie przez kilka, kilkanaście dni, kiedy organizm będzie się oczyszczał (senność, zmęczenie, bóle głowy itp...).

Co do dobrych rad:
nie wymagaj od siebie zbyt wiele, nie planuj zbyt dużo. Na początek sprawdź co w trawie piszczy - zaplanuj sobie jedynie 30 dni 100% na surowo, bez "oszukiwania" 30 dni to nie długi okres, a warto sprawdzić jak to jest na 100%tach. Ja po jakiś 3 tygodniach już nie wyobrażałem sobie powrotu do tego co jadłem wcześniej.

Warto sobie uświadomić także że jesteśmy uzależnieni od gotowanego jedzenia, od cukru itd... a uzależniony umysł płata figle na detoxsie i długo później - także będzie podpowiadał różne kłamstwa... Dlatego moim zdaniem ważne jest zaplanowanie tych 30tu konsekwentnych dni.
Po tych 30tu dniach zdecydujesz co dalej...

Czytaj , oglądaj filmiki na you tubie, łap pozytywną energię i entuzjazm - to bardzo ważne - bo raw to czysta przyjamniość


POWODZENIA

Witam wszystkich!

Na witarianizm staram się przejść od połowy czerwca. Na początku nieżle mi szło, ale po paru tygodniach znalazłam się w sytuacji, gdzie nie było nic w lodówce prócz chleba i jajek i oszukałam. Potem znowu na chwilę wróciłam do 100 % raw, ale zaczęłam jednak oszukiwać. Mieszkam z rodziną, oni gotują, czasami nie jestem w stanie wytrzymać. Do tego nie utrzymuję się na razie sama, wróciłam do szkoły i rodzina mi finansowo pomaga, bo studia są dość absorbujące. Pieniądze raz mam, raz nie mam, z przewagą tego drugiego. Dopiero zaczynam karierę zawodową. I tu mam problem, bo często jem po prostu to, co jest w lodówce. Orzechy, nasiona są drogie. W zeszłym tygodniu udało mi się kupić blender. Do tego moje menu było monotonne, znudziło mi się.
Piszę to, bo czuję sie sfrustrowana i potrzebuję wsparcia. Mam wyrzuty sumienia, że ciągle robię sobie jakieś kanapki czy jajecznicę. A wegetarianką jestem od 18 lat. Nie wiem, może powinnam sobie dać bardziej na luz, zwracać uwagę na to, co jem, ale nie katować się i całkowicie przejść na witarianizm jak już zacznę mieć regularne dochody. Mam nadzieję, że to będzie niedługo. Do tego nie wiem jak zdobywac produkty ekologiczne. Na które swoją drogą też musi mnie być stać.
Do tego oczekiwałam wzrostu mojej energii i spadku wagi, które nie nastąpiły, to mnie mocno zniechęciło.
Co myślicie? Proszę o pomoc

Witaj
Kompletnie wczulam sie w twoja sytuacje.Wiem jak to jest mieszkac z rodzinka, i starac sie przejsc na witarianizm...mieszanka wybuchowa...wymagajaca niezlamnej silnej woli..
Mnie sie nawet dlugo taki stan udawalo...lecz pewnego dnia poczulam, ze czasem robie cos wbrew sobie...Stare nawyki byly budowane przez parenascie lat...a nowe...byly naprawde bardzo nowe...
Teraz po 2 latach..upadania i podnoszenia na sciezce do dazenie do harmoni i satysfakcji...wybieram to co wdanej chwili nie jest sprzeczne z moimi odczuciami... ( kiedys mialam wyrzuty sumienia, jesli zjadlam cos gotowanego...lecz gra niejest warta swieczki...zdrowia sie nie osiagnie/utrzyma stresujac w ten sposob organizm) tak wiec polecam, abys przed kazdym posilkiem poswiecila chwile na polaczenie sie ze swoim wnetrzem...i zapytala o odczucia...i czego naprawde chcesz.
Wg mnie przechodzenie na witarianizm w krotkim czasie jest zbyt stresujace....tyle nowego do nauczenia...nowe smaki...nowe doznania...nowe przepisy..potrzebna kreatywnosc...a cialo nie lubi naglych zmian...Daj mu czas. Ono jest nie samowite...i zawsze nas wspiera...jesli tylko my bedziemy je wspierali...
Przuc twoje wyrzuty sumienia, zycie nie sklada sie tylko z jedzenia...Zdowie to nie cel zyciowy, to tylko jeden ze srodkow do osiagania celow.
U mnie tez jeszcze nie koniec poszukiwania zlotego srodka...
Przez te 2 lata uswiadomilam sobie, ze nie tylko rodziaj jedzenia wplywa na nasze cialo, ale i mysli jakimi karmimy sie podczas posilku..
Notorycznie, jesli jadlam z wyrzutami sumienia, i negatywnym nastawieniem do posilku, moje samopoczucie i stan skory znacznie sie pogarszal. Znacznie!
Innym razem jedzac to samo, czujac wdziecznosc, za sam fakt istnienia i mozliwosci wzmocnienia ciala przez posilek ( tak, taki sam co wczesniej) czulam sie pelna energii jak i organizm wygladal na okaz zdrowia.
Czyli wszystko zaczyna sie w glowie..

Zycze powodzenia z poszukiwaniu harmonii

Serdecznie pozdrawiam.

That's right!

Powodzenia!

Ta sama sytuacja u mnie...
ale wystarczy chcieć!